Pesach, nazywane także Świętem Wiosny lub Świętem Macy, to jedno z najważniejszych żydowskich świąt – upamiętniające wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej. W 2025 roku Pesach obchodzono od 12 do 20 kwietnia, co ciekawe – niemal równolegle z chrześcijańską Wielkanocą, która również odwołuje się do symboliki Paschy.
Pesach trwa 7 lub 8 dni (w zależności od tradycji), a jego obchody rozpoczynają się uroczystą kolacją – sederem. Przy stole rodziny czytają Hagadę, czyli opowieść o cudownym wybawieniu z Egiptu, odtwarzając kolejne etapy historii i symbolicznie uczestnicząc w drodze ku wolności. Każdy z elementów wieczerzy sederowej ma głębokie znaczenie – trzy kawałki macy przypominają o ucieczce w pośpiechu, gorzkie zioła o goryczy niewoli, słona woda o łzach niewolników, a mieszanka z owoców – o glinie, z której w Egipcie wyrabiano cegły.
Zanim rozpocznie się święto, domy są starannie sprzątane, a wszelkie produkty zawierające zakwas – tzw. chamec – są usuwane lub symbolicznie sprzedawane. Pesach to bowiem czas bezkwasowego chleba, czystego początku i wolności od tego, co zbędne. Uczestnicy wieczerzy wypijają cztery kielichy wina (lub soku winogronowego), a przy stole składają sobie życzenia odnowy i nadziei.
Pesach ma głęboki, uniwersalny wymiar – przypomina o wartości wolności, sile wspólnoty i znaczeniu pamięci o przodkach.
Artykuł dofinansowano ze środków Stowarzyszenia Żydowski Instytut Historyczny w Polsce.
